Reisverslag AustraliŽ 2002/2003

De vlucht was prima, het was een lange zit, en daar zag ik best wel tegen op, maar uitijndelijk viel het heel erg mee. Na een korte overstap op Londen was de tocht van 13 uur naar Signapoor. Daar mochten we een goed uur het vliegtuig uit, en hebben buiten in de tropische maar regenachtige weer gestaan om de benen te strekke, waarna we weer een reis van 7 uur hadden. Daar werden we met een busje opgevangen en na een kleine stadstour bij de Harbor bridge en Ophra house zijn we bij het hostel aan gekomen. Een heel modern en net 3 maanden oud, dus super luxe. Voor sommige het wel bekende Wake-Up! Daar bleven we 2 dagen, en daarna hebben we er nog 2 dagen bijgebookt om een auto te kunnen zoeken, en de laatste dingen (papieren) te regelen.

Uiteindelijk zijn we zondag morgen met onze auto (die we dus gekocht hadden) vanuit Sydney vertokken om 10 uur, maar voor we uiteindelijk sydney uit waren was het half 12. JA, de weg zoeken, en dan ook nog eens anders rijden dan je gewent ben, dus maar ff rustig aan gedaan. Wat voor een auto het is... het is een stationcar. Om percies te zijn een fort Falcon, weet niet of dat je wat zegt, maare meest voorkomende buitenlandse auto. Onze is best groot, en zat vol met spullen, 2 coolboxen (grote en kleine) tent, matrassen voor de tent, en een grote zodat we ook in de auto kunnen slapen, 3 bakken met pannen potjes bestek borden, enz. Dekens, kussens, dekbedden, zijlen gasstel, stoelen, tafel en zelfs een mobiel en een TV!! Verder ziet ie er gewoon goed uit, en nu hebben we er inmiddels al 1300 km mee gereden, en nog niets er aan gehad, ja de bumper hangt iets los aan een zijde, maare die hebben we met een touwtje vast gebonden.

Vanuit sydney zijn we naar het noorden gegaan na 400 km hebben we besloten in Port Macquarie te blijven slapen, en vonden een heel leuk hostel, dus besloten we daar 2 dagen te blijven, omgeveer 20 meter van "The beach" vandaan. En er was vanalles te doen, zo veel dat we niet wisten wat we moesten doen.
Dus de wekker om half 9 gezet, en dat vond ik smorgens te vroeg, dus uitgezet en uiteindelijk werden we om half 2 wakker, JAH zonde van de dag.. En toen wouden we gaan zwemmen, maare was een beetje erg koud, dus zijn we naar het koala hospital gegaan. Ook cool!
En zijn we Dinsdag maar naar Brisbane gegaan, dat was weer 580 km verder. Daar hebben we een hostel met zwembad uitgezocht, en zijn heerlijk in het ijskoude water wezen zwemmen, en die warme douche na afloop is dan toch wel ideaal hoor!! Goede uitvinding.
En uiteindelijk zijn we vandaag (woensdag) naar Bundaberg doorgerijst. Helaas zonder de 2 meiden, die bleven in Brisbane, nog een paar dagen en pakken dan de bus naar het noorden, wie weet komen we ze nog tegen. Ik zit nu in Bundaberg, dat is een plaats aan de kust (ongeveer 25 km dan!!) en daar kunnen we vanaf morgen werken. Kunnen we nar een week van veel geld uitgeven toch eindelijk weer wat verdienen.We zitten nu in een hostel dat ongeveer 17 dollar per dag kost, je krijgt er dan wellis waar ook alleen een bed voor, de kamers stinken enorm, maar gelukkig slapen we er maar met ze 4e op. en niet met ze 8e ofzo. De andere kamers waren wel duurder, maar je krijgt dan ook wel waar voor je geld.

Zit op dit moment in Bowen, een paar honderdkilometer onder Cains. Het is een plaatsje met iets meer dan 10.000 inwoners. Maar dat boeit jullie veder niet echt. Wat heb ik gedaan. Ik de 2e week zijn we naar Bundaberg gegaan, daar hoorden we dat er werk te vinden was, ik weet het erg vroeg.., net een week daar en dan al geaan werken, maar nadat we een auto hadden gekocht ging het geld er wel erg snel doorheen., en we willen toch een beetje een vakantie hebben, maar voornamelijk ook veel van het land zien en de cultuur, en daar hoort werken natuurlijk ook bij. Als eerste gingen we naar Childers een plaatjes 50 km het land in op de hoogte van Bundaberg. Daar zit een camping die fruit plukken verzorgt, maar omdat het echte sezoen daar pas in Oktober start was er nu nog geen werk voor ons, toen zijn we dus naar Bunda gegaan, daar zat een werkhostel waar we gelijk de volgende dag konden gaan werken. Het was een oud hostel en alles zag er vervallen uit, maar je had een bed en een douche en dat is opdat moment het belangrijkste. De eerste dag moesten we paprika plandjes plaatsen, in de volle zon, dus dat was best ff doorgaan, en heel wat waterdruppeltjes later zat de dag er op. De volgende dag gelijk spierpijn maar ja. De dagen er na kon ik gelukkig ander werk krijgen, nu kon ik zuccini plukken, jammergenoeg niet per uur maar per emmer betaald, dus de hele dag hard gewerkt, en me handen openliggen voor nog geen 40 dollar. Dat moest anders. De dagen er na met handschoenen aan en lange mouwen, en ja zeker het dubbele, ging steeds beter. Heb ook nog een dag hooi en stro bij baby plandjes gelegt, dat was erg leuk om te doen. En ook gezellige mensen en boer. De meeste lopen echt te zeuren aan je, dat als je geld wilt moet je je dit en moet je dat... bla bla. Je voelt je net een turk!!

Na 5 dagen werken zijn we vertrokken naar Bowen een plaatjes 1300 km naar het noorden. Onderweg krijgen we autopech, dus nadat we het zelf niet konden repareren de wegenwacht gebeld, en die kon het ook niet maken, dus naar de garage gesleept. Daar hebben ze het onderdeel eind van de middag en begin van de avond vervangen. Naar 2,5 uur rijden in het donker, (wel prachtig al die kangeroes aan de kant van de weg!! Maar ook wel eng dat ze er zo voor kunnen springen)om de verloren tijd in te halen en zo'n 300 km veder gebeurde het zelfde weer Weer weg laten slepen (intussen was het al 1 uur) dus de volgende dag zijn ze de hele dag bezig geweest, en eind van de dag hadden ze het gevonden, het zelfde onderdeel was verschoven. Nu bleek ook de radiator lek te zijn. Dus na 2 dagen reden we daar weer weg. Heerlijk in de auto geslapen, en tegenover de garage was een tankstation om te eten en drinken en te wassen. Meer was er in de hele omtrek niet te vinden!!!
In Bowen aangekomen hebben we gelijk bij een hostel " Trinities on the beach" ingecheck. Omdat we er iets over gehoord hadden dat ze werk hadden. Dit bleek echter alleen voor vrouwen, en soms voor mannen. In het hostel (allemaal losse untits) was het erg smeerig, en zag er vervallen en verrot uit. Gelukkig was het strand in de buurt. Dit bleek 10 bij 3 meter groot (klein) te zijn en bestaand uit zwart graniet zand. Daar moesten we dus snel weg. Via een smoes zijn we bij een ander hostel dat net een jaar oud is terecht gekomen. Hier konden we gelijk de volgende dag beginnen met paprika's plukken. Die werden dan op een lopende band die door het veld reed opgevangen, erg slecht voor je rug, en echt slecht werk. Maar het was geld voor de meeste. Daarna ben ik 3 dagen in het hostel geweest omdat ik me teen had ingescheurt en overal last van had (ja wat een aansteller he!) Maar leek me ff beter op dat moment. Daarna ben ik in de " bean shed" begonnen, dat is een overdekte plaats, vaak fabriek achtig. Hier moest ik bonen wegen, dat heb ik 2 dagen gedaan. In het zelfde gebouw zijn ook rock meloenen, die heb ik ook nog 2 dagen gedaan. Deze werden in dozen gesorteerd en die moest ik dan opstapelen en weg rijden. En een aantal dagen nog de kisten bonen opgestapeld en nog gewrapt. Het samen binden van de kisten d.m.v. een net. Ja nu ik het zo allemaal zit te typen klinkt het een beetje saai, maar er zit best wel afwisseling in.
Hoe of het veder gaat, perfect. het weer is zo goed hier. Overdag 32 graden in de schaduw. Echt ongeloofelijk. Er is hier 8 uur tijdsverschil met nederland, dus als jullie gaan slapen ben ik al weer aan het werk! De stranden zijn over het algemeen prachtig. Morgen heb ik een dag vrij en dan gaan we snorkelen, tussen de vissen en rif. Erg cool lijkt me.

Het snorkelen was echt geweldig. Je hebt er dus tropische vissen die je in nederland alleen maar in een Aquarium ziet, en die zwemmen dan gewoon een halve meter onder je door. Zo veel soorten en kleuren, echt heel mooi, net een film die je aan het kijken bent. Daarna heb ik in totaal nog een een goede week in Bowen gewerkt, en omdat we vakantie nodig hadden (ja erg he!!) zijn we verder  naar het noorden gerezen. Toen we in de buurt van Townsville waren kwamen we ineens op het idee om naar Magnetic Island te gaan, dat is een eiland met een nationaal par, dus beschremt natuurgebiet omdat er veel vogels en andere dieren zitten die beschermt zijn. Daar zijn we 3 dagen geweest. De eerste dag hebben we gejetskiet. Super gaat om dat eens te doen, zo snel als ze zijn. En zeker als er een beetje golven zijn. DE volgende dag hebben we een tour gedaan met een verlengde jeep, die verder helemaal open was. Dan kon je het eiland zien (je kon namelijk niet je eigen auto mee nemen) Toen hebben we alle stranden gezien, dieren en andere bezienswaardig heden, ok het was wel een beetje toeristoisch maar ene keertje lunchen in een 5 sterren restaurant doe je anders ook niet. De 3e dag moesten we weer terug naar Townsville dus na een bootreis terug van goed een uur, waren we terug op het vaste land. Daar vandaan zijn we naar Tully gereden om te gaan werken. Het werk hier is smerig, hard werken voor weinig geld, dus dat leek ons niet zo. Dus een nacht overnacht in het wel bekende " mission beach" Het is dus echt helemaal niet, je je zit aan het mooie strand maar dat is dan ook alles. Meer is er gewoon niet te beleven. En toen we eindelijk een pizzaria gevonden hadden bleek ie nog dicht te zijn ook!!
Dus de volgende dag door naar Cains. Daar hadden we eerst 2 dagen gebeokt, maar het uitgaan was er zo goed (en dat hadden we in Bowen wel een beetje gemist) dus nog maar een dag extra gebleven. Veel uitgeweest en lol gemaakt, hoe wel ze hier helemaal uit hun dak gaan op abba en andere uit de jaren 60 muziek, was het best gezellig.

Na 3 dagen zijn we verder gegaan naar Port Douglas. Dat is een plaatsje waar alleen rijke mensen komen en het stik er dan ook van de luxe restaurants en terasjes en nog duurdere hotels en motels. Ook weer 2 dagen op een camping verbeleven (was een hostel dat ook een campeer terijn had, en dat is stukken goedkoper!! En aangezien we toch alles in de auto hebben liggen net zo makkelijk. Na 2 dagen hebben we besloten naar Cape Tribulation te gaan. Dat is zo'n beetje de noordleijkste plek waar je kan komen met een normale auto, omdat daarna de zand weggetjes komen en geen asfalt meer ligt. Daar aangekomen zijnw e verder gereden tot dat er een rivier met water was die je eigenlijk alleen kon doorkruizen met een 4 weel drive auto (4wd) Daar in de buurt was een meertje,dus daar wezen kijken, lopend door het donkere bos, een meer van ruim 3 meter diep en eht leek nog geen 20 cm, zo helder was het!! En ook weer tropische kleuren met vissen er in. Toen we terug bij de auto waren toch eens door de rivier heen gelopen en het diepste punt was dus niet niet dieper dan 30 cm. En aangezien de auto 35 cm hoog is, gaan we het toch maar ff proberen. Toen konden we dus over de rivier heen maar niet verder dan bij het bord. Dus na een 2 uur rijden kwamen we bij nog een rivier, en ik er weer door gelkopen om de diepste punten er uit te halen, en met een beetje slingeren konden we er dus toch door heen. Na nog 1,5 uur kwamen we een bord Cooktown tegen. Dus die maar gevolgt, en uiteindelijk zijn we dara dus saconds blijven overnachten. Dus dat bord hebben we nooit gezien en zijnw e veel te ver gerden. De weg was schitterend door " the rainforest" en achteraf was het dan ook de mooiste 4wd route van Australie. De volgende dag zijn we omgerden om zo een grootgedeelte asfalt te pakken en terug naar Portdouglas gegaan. Daar nog een dag gerelaxt en toen besloten als we dit konden we ook naar " the tip" konden. Ofwel CAPE YORK het noordelijkste puntje van het continent Australie.
Al vroeg weg gereden en in Coen blijven overnachten. De weg tot daar was redelijk goed. Eerste 180 km nog asfalt weg en daarna werd het verhad met grint en stenen. De volgende dag door gereden en de weg werd dus steeds slechter, mul en los zand, afgewisseld met platgereden zand vol met ribbels door de regenval van de afgelopen 20 jaar. Je auto hobbelt er verschrikkelijk op, en alles trilt los. Zo zijn we de bumper verloren op een berg zand, maar we konden niet stoppen omdat we dan nooit meer los zouden kunnen komen. En is de stuurbekrachtiging los gerammeld en gesprongen. Net als de slang van het radiator vat, en vele losgetrilde schroeven. Ook was de voor schrokbreken gesprongen. Maar we moesten door omdat we al over de helft waren en je het net kan redden met 1 tank benzine. En zelfs met het reserve tank die we bij ons hadden zouden we het terug niet halen naar een tankstation (ja er zit gewoon 380 km tussen de tankstations in, en geen huis of mens er tussen te bekennen, niet te geloven voor iemand uit nederland) Toen we uiteindelijk bij de ferry aan kwamen om op het abbie-grond te komen kwamen we er achter dat we een lekke band hadden en we de hele pin uit de schrokbreker ook verloeren hadden. Wat we konden repareren hebben we dus gedaan en uiteindelijk hebben we toch door kunnen rijden tot Seisia, een van de 3 abbie plaatsjes. Daar hebben we de volgende dag een terug reis per carco schip geregeld. Daar moesten we 4 dagen op wachten. 4 dagen in een plaatsje waar een zak chips bijna 5 gulden kost en een fles cola 3 gulden per liter. En meer dan een supermarktje en een carco opslag met een vis pier was er dus niet. Dus 4 hele lange dagen op een camping gestaan, en daarna terug met een groot container schip. Na 2 dagen varen waren we weer in Cains, waar we vandaag de auto weer zelf gemaakt hebben met onderdelen van een auto sloop. Alleen hebben we nog geen bumper maar de rest heeft ons een kleine 200 dollar gekost. Dus valt allemaal heel erg mee gelukkig. Ja, moet je maar niet zo dom zijn om dat met een 2 wiel drive te doen he!! Maar we zijn gewoen backpakkers die voor het avontuuur gaan zonder geld  :)

Op dit moment ben ik nog steeds erg druk bezig om naar werk te zoeken., maar dat valt hier in het Noorden een beetje tegen, omdfat het seizoen al voorbij is hier. Zo als de palnnen nu zijn gaan we richting het zuiden om daar werk te gaan zoeken. Over een week begind namelijk het mango seizoen. 

Na Cains (waar me laatste verhaal over ging en we dus geen werk konden vinden) zijn we inderdaad gaan zoeken. Een optie was om terug te gaan naar Bowen, en in de zelfde Bonen Shed te gaan werken. We konden daar namelijk weer terug komen als we in de buurt waren. Dus ik gebeld vanuit Cains, bleek dat ze die dag de laatste dag hadden en de volgende dag de laatste dag op het veld zou zijn. Das pech!! Toch besloten naar Bowen te rijden en onderweg hoorden we van een farm 20 km ten zuiden van Bowen. Daar kon je werken en verblijven. Omdat het ver van alles vandaan was leek het ons de ideale oplossing. Dus de volgende dag naar Bowen, en ingecheakt in het hostel "Bowen Backpackers" (waar we al eerder hadden gezeten.) voor 2 dagen, om de volgende dag naar die farm te gaan kijken. Dit was echter niet veel, en hadden ook geen werk. Dus na een uur wachten maar terug gegaan naar t hostel, waar we nog een paar bekende tegen kwamen en later mee naar het strand zijn gegaan. Eind van de middag kwam de eigenaar of we echt niet wouden werken.. Nou vooruit dan maar. Dus nog voor een week bijgeboekt. Eerst moetsen we tomaten plukken. Dit was betaald per uur, dus je hoefde je niet te haasten. Als je wat wou drinken was het geen probleem. De volgende dag moetsen we de emmer uit het veld halen, die andere plukker hadden geplukt. Dit ging dan over 4 rijen heen naar de weg en daar vandaan pakte we ze op en ging het in de vrachtwagen. Dit deden we nog een andere dag. Die dag er na was het hele veld leeg, en moesten we plastic ruimen op andere velden. Na 2 uur moesten we lijnen waar ze mee overeind gehouden worden los knippen. en toen dat klaar was met een blade van 60 cm door de struiken rossen, zodat ze omvielen en de volgende dag verdroogt zouden zijn, en de lijnen er makkelijk uit konden. Dit deden we ook de 5e dag en tevens onze laatste.
De 6e dag had Jaap een Day Off, en ik moest paprika's plukken. En daar kreeg je dus per emmer voor betaald. Dus ik gewoon heel stug alle volle emmers ophalen en op de weg zetten net als met tomaten plukken. Na de 4e keer dat ze gezegt hadden dat ik moest pukken (en ik dus gewoon stug doorlopen!!) mocht ik op de vracht wagen helpen om de volle emmers te legen. Dat was wel een heel hoog tempo, maar daar in tegen ook heel veel pauze's als een auto vol was. Jemmer genoeg zaten er alleen miljoenen vliegen. je werd er echt helemaal gek van en voelde me net in Zambia als je dat wel eens op tv ziet.

Die dag er na kwam Jaap naar me toe dat het werk hem niet beviel, en dat hij dus had besloten dat "we" naar Brisbane gingen om werk te zoeken. Dat idee van Brisbane beviel me helemaal niet, dus hebben we onze wegen na goed 2 maanden opgesplitst. Hij in Brisbane en ik in Bowen. We zijn dus tijdelijk uit elkaar, maar zonder ruzie hoor, dus zien we elkaar weer met de kerst. Is ook wel eens lekker om geen rekening met iemand te houden en echt te doen en laten wat je zelf wil. Helaas ondervond ik het eerste nadeel al na 2 uur, toen ik op zondag avond naar het internet cafe wilde om me mailtjes te lezen en te chatten met thuis. Ik moest dus 4 km lopen lang een onverlichte straat buiten bowen, waar de auto's 100 rijden en jij dus gewoon op de weg loopt. Gelukkig was het volle maan dus je kon nog een witte streep zien.
De volgende dag kon ik werken in een greenhouse waar tomaten groeiden. Een grote kas dus. De tomaten die wel 20 keer geplukt worden groeien op ooghoogten werden geplukt en voorzichtig in bakjes op een karretje gelegt. Heel wat anders dan op het veld dus. Lekker relext en de radio stond aan met goede muziek.
Na 2 dagen kon ik ander werk krijgen omdat het tomaten plukken maar een halve dag was en eens per 2 dagen. Die woensdag kon ik beginnen met Sheeds maken. Grote doeken die je boven je auto, zwembad of terras kan hangen om schaduw te creeeren. Omdat de zon altijd hoog staat heb je dus geen schaduw plekken, en aangezien het heel belangrijk is in deze warmte is het een goed product. Na 4 dagen had ik een boot geschilderd, doeken gemaakt palen gelast, geschuurd en gespoten. En iedere dag is weer verschillend. Ik leer tevens ook allerlij leuke truukjes en verteld me veel over Australie en andere dingen. Dus besloot ik nog maar een week te blijven.
Na die week sloot het hostel omdat er echt geen werk meer was, en omdat hij graag wou dat ik nog wat langer bleef bood ie me aan om in zijn huis te komen logeren. Stuk makkelijker en vooral goedkoper. Dus op dit moment gebruik ik zijn computer om te internetten. En hoef dus niet weer zo ver te lopen voor het internet op zondag zoals de afgelopen 3 weken. Waar voral afgelopen zondag niets van de weg te zien was omdat er geen maan was, dus je moest oppasssen dat je niet zo een sloot in liep waar vleermuizen van 60 cm groot zitten!!

Maar goed wat zijn de plannen.. De bedoeling is om Kerst te vieren in Brisbane of Sidney (Jaap zit namelijk in Brisbane samen met zijn nieuwe reismaat uit UK, bij een vriendin in huis samen met der 2 kinderen.) Hij heeft 't er goed naar zijn zin, dus misschien ga ik daar wel heen, en anders naar Sidney waar we een paar dagen na kerst de ouders van Jaap ophalen om vervolgens 3 weken met een camper te reizen. Nou allemaal een goed sinterklaas feest of pakjes avond. Dat is het enige dat ik wel een beetje mis, de pepernoten en marsepijn!! :) Dus denk aan me als je morgen ziek wakker wordt..haha!

Mijn laatste mailtje zat ik bij Rees, de sheed maken in huis. Daar ben ik toen nog een klein weekje geweest omdat ik het grootste gedeelte van het project waar ik mee bezig was, af wou maken. Daarna ben ik met de met wat vrienden naar Airlie Beach (zo'n 100 km zuidelijker) gelift. Hun gingen daar eten en daarna uit. Ik zou daar dan blijven. Dus daar aangekomen een hostel gezocht, en ben uitgenodigt wat tai met ze te eten, gevolgt door een kroegetocht. De volgende morgen heb ik geprobeert een medice keuring te krijgen voor het duiken. Maar zoals verwacht was het een niet mogelijk :( Na een kleine dip heb ik dus besloten maar iets anders te doen. Dus ben ik 3 dagen wezen zeilen met een ombebouwt race schip van bijna 17 meter. En dat op de Whitsunday Islands. Zoals het woordt al zegt, ik heb echt nog nooit zulk wit strand gezien, en het water zo helder en zo blauw. Ik heb er dan ook alle dagen gesnorkeld. Heel veel kleuren en soorten reef gezien. Vissen eten gegeven en aangeraakt. Als je zelfs doodstil in het water lag kwamen ze helemaal om je heen zwemmen, en soms probeerden ze aan je vinger te zuigen. Erg grappig gevoel.
De laatste dag heb ik een vis gezien van 80 cm lang, 60 cm hoog en in het midden 18 cm breed hij heeft een mond met dikke lippen, en ogen zo groot als knopen. Maar ze vertelden dat het een hele vriendelijke vis was, dus dat wou ik wel ff zelf zien natuurlijk. Dus heb ik een boterham net boven het water gehouden, en toen ie vis er aan kwam zwemmen in het water aan hem gegeven. Dat neemt ie dan 2 meter dieper, en spuugt het uit waardoor de kleine vissen ook kunnen eten. Erg vriendelijk dus. Maar ongeloofelijk hoe groot die is. En voelt net zo zacht als een perzik!! Maar natuurlijk hebben we ook nog erg veel gezeilt. Totaal waren er 15 personen. Een groep van 9 duitsers, die jammer genoeg als 1 groep kwam, en je er dus heel moeilijk tussen komt, en tevens de hele dag duits praten. Verder nog een nederlands koppel, en nog een uit UK. Dan de kapitein en zijn deckhand. Hij deed ook de maaltijden.

Na totaal 6 dagen Airlie ben ik (voor het eerst) met de bus naar Hervey bay gegaan. Daar aangekomen stopt de bus dus op het busstation, en dan......!! Ik moest dus een hostel zoeken, staan er 18 busjes klaar van ieder hostel 1. Ja welke ga je dan pakken. Iedereen zoekt dat al van te voren uit, behalve Sebastiaan natuurlijk. Dus gewoon een beetje rond gevraagt, en maar een busje in gedoken waar verder niemand in zat. Gelukkig heb ik de goede keus gemaakt. 20 meter van het strand vandaan, groot zwembad met palmbomen naast me kamer. Achter was nog een kroeg waar je ook kon eten. Dus wat wil je nog meer. Dus lekker naar het strand geweest, waar iik na 15 min al weer van terug was, omdat het zo heet was.. en je niet kon zwemmen door alle stingers in het water. Dus naar het zwembad.... de ene na de andere nederlander. Ach hoop leuke mensen ontmoet. Gelukkig had ik ene Arth als kamer genoot waar ik steeds engels tegen praatte. Totdat ik na een douche naar buiten liep en hem nederlands hoorden praten. Erg leuk. Samen gegeten (voor $7.50 kon je rosbief en aardappels met onbeperkt groenten eten) Dus kregen we 2 vleeswaren plakjes vlees, pompoen, 5 erten en 7 mais korrels.... vlink genaaid dus.  Toen we meer wouden halen was het op! Na 9 uur zouden we nog uit gaan, maar omdat ik ff ging liggen (moest op de anderen wachten) ben ik in slaap gevallen en werd ik pas om 1 uur weer wakker..:-)
De volgende morgen vroeg opgestaan omdat ik een toer ging doen op Fraser Island. Dus in een grote bus naar de ferry, daarvandaan weer in een off the road (4wd) bus met 40 anderen. Een rondrit over het grootste zand eiland ter wereld gemaakt. (140km lang) Heb o.a. een oud schipswrak gezien, zand lagen, dat net rotsen leek, een koud waterstroom (waar ik dan ook in gelegen heb!) en een heel groot meer waar het zand ook weer super fijn was, en kon gebruiken voor het cleanen van je zilver en goud. Was een leuke dag maar niet zijn geld waard, omdat ik al veel mooiere dingen heb gezien met zeilen en op weg naar Cape York.
Dus terug om half 8 in het hostel had ik een andere kamer genote die dus ook nederlands was. Na 2 uur zitten kletsen zijn we uit eten geweest bij de pizzaria, waar we 2 andere tegen kwamen en later tot diep in de nacht zijn uitgeweest.
De volgende morgen zou mijn bus naar Brisbane om 10 uur vertekken. En uit eindelijk was ik dus om half 4 in Brisbane, waar Jaap me op zou halen. Na bijna 2 uur wachten was ie er eindelijk. Verkeer zat een beetje vast.

Dus op dit moment zit ik in Brisbane bij Emily in huis, waar jaap inmiddels al weer 6 weken zit. We hebben de kerstdagen met haar familie door gebracht, maar of ik het gevoel van kerst ook heb.. nee totaal niet. Heb e-kaartjes gehad, en telefoontjes. Maar het is hier warm! En dat klopt voor je gevoel gewoon niet. X-mas eve hebben we met Em der zus vriend en kinderen gegeten. 1e kerstdag hebben we doorgebracht met haar ouders, die eerst om kwart voor 7 op de stoep stonden om met de klein kinderen de cadeautjes uit te pakken. En dat terwijl iedereen nog sliep!!!! Na het ontbeid zijn we naar hun toegegaan en daar hebben we een kerst lunch gehad, bestaande uit koude gevulde kalkoen, grote ham gamba's en bonen met geroosterde aardappels. Ja, erg anders. De rest van de dag hebben we in een korte broek in de tuin gezeten en gedronken. En uit eindelijk hebben we om 5 uur nog een traditionele kerst pudding gehad. Een pudding met pruimen, rosijnen en andere troep er in, waar dan geld in zit dat je geluk moet brengen. En Emily had nog een summer pudding gemaakt, met vruchten en brood. Haha, klinkt niet echt., maar was best lekker, en zeker met de brandy room er bij. En s'avonds als (tee) avond eten hebben we de rest van de lunch gegeten.
En 2e kerst dag kennen ze hier dus niet. Dat heet hier "boxing day" en dat is dus de winkel dag van het jaar. De grote uitverkoop. Waar inj sommige winkels om 9 uur smorgens al 5000 klanten zijn. Ongeloofelijk als je het op tv ziet, dat mensen de winkel binnen stormen. Niet normaal. En wij hebben uitgeslapen en eind van de dag naar de bios geweest, the two towers gekeken. Dat was dus mijn kerst. 
Morgen gaan we opweg naar Sydney waar we de 30ste Jaap zijn ouders van het vliegveld af halen en vervolgens 3 weken gaan trekken met een camper.

Na de kerst dagen zouden we opweg naar Sydney gaan om de Ouders van Jaap op te halen die de 30ste aan kwamen in Sydney. Onderweg hebben we een nachtje in Port Maquarie geslapen. Eerst op een parkeerplaats, maar daar was zo veel licht dat we om 12 uu nog niet in slaap konden komen, dus zijn we ergens in een wijk voor een huis geparkeerd waar we natuurlijk midden in de nacht wakker werden... en nee het was niet een van de buurt bewoners maar een ontzettende regenbui. En de ramen stonden natuurlijk open voor frisse lucht. De volgende dag doorgereden tot sydney en voor het airport op een parkeerplaats gestaan. S'morgens om 5 uur op, naar het vliegveld, en later de camper opgehaalt en alles over gepakt. Onze auto hebben we in een gratis parkeergarage geparkeerd en net iets onder sydney hebben we een camping gezocht om alles bij te praten en de volgende dag terug te kunnen keren. Op die camping kwamen we toevallig bij een 3 mannen en stellen die van jongs af uit nederland kwamen, toen ze tussen 8 en 10 waren zijn ze geemigreerd. Een van hen vertelde dat de auto voor 1 dag goed stond, 2 zou nog net kunnen maar na 3 dagen zouden de wielen er onder vandaan gestolen zijn!!! Veilig idee.
De volgende morgen net voor vertrek kregen we oliebollen, echt zo grappig, dat had ik nooit verwacht. Ze waren nog warm en had ze net in de caravan gemaakt voor ons, omdat we echt nederlands waren. Dus eentje warem en een voor 12 uur. In sydney hebben we de auto bij die man zijn huis gezet en voor de harberbrige gaan zitten. Wij waren er 8,5 uur van te voren, maar lang niet de eerste. Super om dat eens echt mee te maken, alle jaren zie je dat op tv en nu in het echt.

Die dag er na hebben we niet ver gereden, misschien kun je raden waarom! Daarna hebben we gemiddeld zo'n 350 km per dag gemaakt, en soms dagen van 700 a 800 km om dat we dan een dag ergens konden blijven staan. We zijn van Sydney via de kust naar Melborne gegaan, waar we via the gread Ocean Road naar Adelaite zijn door gereist. Daar zijn we via het binnenland naar Canberra gereden waar we het Parlements gebouw nog hebben gezien. Onderweg ook andere dingen gezien, museums en veel langs de kant van de weg gestopt voor look-out's. Soms moet je je wat aan passen maar al bij al ging alles erg snel voorbij en hebben we het best heel erg gezellig gehad.
Ik weet dat het een beetje kort verteld is, maar anders wordt het veel te lang, dus kom de foto's maar een keer bekijken als ik terug ben, dan heb je veel meer een idee.
De laatste 2 dagen hebben we doorgebracht in Bondi beach (daar zat Kirstin) en s'avonds en de volgende dag naar Crunulla (daar zit Corniels een andere jongen uit Barneveld) Dit bijde zijn wijken in Sydney aan het strand..

Nadat we de camper hadden ingelevert en Rob en Hennie op het vliegveld hebben uitgezwaait zijn we terug gegaan naar Crunulla. Het hostel zat al vol, maar voor die 1e nacht konden we wel op de bank slapen in de tv kamer. Om half 5 naar bed, met nog steeds mensen wakker en tv kijken, en om 8 uur werden we er uitgeschopt omdat er een duikklas gebruik van moest maken!!! Goede nacht.
Jaap wou terug naar Brisbane en ik zou de auto over kopen om er mee naar het zuiden te reizen. Jaap kwam natuurlijk weer een meisje tegen die ook naar Melborne wou, dus heeft ie besloten van het geld een vw busje te kopen en toch maar naar het zuiden te rijden. Daar aangekomen bedankte het meisje hem voor de rit en wenste hem verder een goed leven toe! Dus uiteindelijk zit jaap nu toch in Brisbane bij Emily om daar weer te gaan werken...
In die tussen tijd heb ik nog afscheid van kirstin genomen die inmiddels toch terug naar Nederland is gevlogen. Ik hoop dat ze nu ze haar oude leventje weer kan oppakken veel gelukkiger wordt dan dat ze hier was.
Verder heb ik Emily nog in sydney gesproken die over was voor "DE" grote dag. Australian Day. Het inmiddels 215 jaar oude continent. Een grote feestdag op 26 januari. Er was een beach party georganiseerd maar opmdat je dan een toch met de ferry moest maken kunnen Backpackers het niet betalen, dus uiteindelijk ging er maar 1 persoon. Dus hebben we ons eigen feestje op Crunulla Beach. Erg gezellig, daarna ben ik naar de stad geweest om Emily en der vrienden te ontmoeten, daar hebben we tot snachts gezeten en ben ik met de trein terug gegaan. Op het station kwam ik de manager van het Grant View in bowen nog tegen, die me een lift naar Airli Beach had gegeven. Leuk om die zo ver van huis tegen te komen.
Wat ik verder ga doen is nog steeds onzeker, zit inmiddels nog steeds in Crunulla (sydney) en ben bezig met een apartementje voor een aantal weken omdat het me wel goed bevalt hier. Maar wil eigenlijk ook nog wel graag naar Tasmania, in deze tijd omdat het er nu het warmst is (20 graden).

De laatste keer was ik in Crunulla de zuidste wijk van Sydney. Was bezig met een appartement met ze 3e zowiezo, en misschien later met ze 5 omdat het dan maar $40 per week was per persoon, goedkoper kan het echt niet! Maar goed, omdat je een maand moest wachten heb ik besloten naar Melborne te gaan. De jongen die ook in het apartement zou komen is met me mee gereden daarheen, Een goede 1200km. In 2 dagen gereden, en s'achts in de auto geslapen nadat we op een parkeerterein langs de snelweg een film hebben zitten kijken. Achterklep open, tegen een oprandje, waarvoor een soort houten plateau zat waar we op onze kussens opzaten. Ik heb een kleine tv in de auto die op 12 volt werkt, ideaal voor zulke momenten :)
Eenmaal van NSW naar Victoria heb ik een ticket gekocht voor de ferry naar Tasmania. Omdat ik daar een aantal dagen op moest wachten ben ik bij bekende op bezoek geweest in Coldstream. Daar heb ik met de oudste zoon, allerij uitstappen gemaakt, en een grote BBQ lunch. Hardstikke gezellig.
Ik zou op zondag morgen om 9 uur vertrekken en moest 1,5 uur eerder melden. Die nacht er voor heb ik vrienden in Melborne city bezocht (die ik ontmoet had in Crunulla) en s'avonds uitgeweest omdat er een jarig was (goede reden toch!!!) Na een 10 uur lange toch met een gigantisch groot schip met meer dan 300 voertuigen er in naar Tasmania gevaren. Dit is het eiland dat groter is dan nederland en een inwonersaantal heeft van ongeveer 1,5 miloen!!! Daar heb ik inmiddels 18 dagen doorgebracht. Dacht eerst dat dat te weinig was, maar na 2 weken had ik echt zo iets van...en nu? Het is er ontzetten mooi, en zonde dat dus de meeste backpackers en ook veel Australiers er nooit komen of het over slaan op hun reis. Prachte wandelpaden (als je van lopen houd dan) Je hebt Cradele MT. Daar kan je voor 6 dagen rondlopen van punt A naar B. Niet echt iets voor mij. Heb wel verschillende van een aantal uur gedaan om de mooiste watervallen en stranden te zien. Zo ben ik in 14 dagen tijd helemaal rondom getrokken en zelfs nog een on-verharde zand weg genomen van zo'n 145 km. S'nachts geslapen aan de kant van de weg, langs stranden en rivieren en eens in de 2a 3 dagen een camping als ik onderweg geen douche kon vinden, of als het regende en verveelde, zodat ik wat mensen wou om dom tegen aan te lullen. Ja, regen inderdaad. Het is daar dus een stuk kouder. Ontzettend groen, en deed me soms echt een beetje aan Nederland denken. At night was het tussen de 7 en 13 graden, best cool alleen in je autotje!! Heel veel leuke mensen ontmoet, meestal oudere australiers maar soms ook mensen uit Nederland, en zelfs wat jongeren. Ook op het schip terug wat dus amper van binnen op een schip lijkt. MEt barren, bistro en restaurants. Binnen en buiten terassen op 3 verschillende dekken. Zo appart na de tocht met het Cargo schip zonder luxe van Sesia naar Cains. Maar al bij al, echt een beetje vakantie, genieten van een kampvuurtje en een drankje.

Inmiddels ben ik in Adelaite weer zo'n 750 km westelijker. Dus zoals je ziet, ik ga niet terug naar Sydney. Het apartement is daar toch afgeblazen om redenen die ik nog steeds niet weet. Het ene probleem na het andere. Ik heb hier vandaag de auto weer laten verzekeren voor een aantal maanden en is weer door de veiligheids keuring gekomen. Omdat ik in South Australie ben inplaats van NSW moest ik wel nieuwe kentekenplaten hebben omdat ie hier gekeurt is. En moet ik over 3 maanden weer terug komen. Dat is iets minder, maar we zien wel hoe het loopt. Met mij weet je het hier nooit zeker, het kan zo weer veranderen.
De palnnen zijn op dit moment om de Nellebor over te steken. Dat is de langste en saaiste weg van Australie. Gewoon meer dan 264 km rechte weg. In totaal is de weg bijna 3000 km met alleen een aantal Roadhouses waar je kan slapen, tanken en wat eten. Meer is er niet. Ben heel beneiuwd.

Vanuit Adelaite, waar ik bijna 2 weken ben geweest, heb ik gezoeg naar 1 tot 3 personen om met me mee te rijden naar Perth, aan de aanderekant van de Nellarbor, en helemaal in het westen van Australie. Omdat de afstand zo lang en misschien dus ook wel super saai kan zijn en het belangrijkste de kosten te delen. Dus op een gegeven moment (de dag voor ik zou vertrekken)afgesproken met 2 meiden een Ierse en een France. Over alles gehad, klikte wel aardig, alleen 1 probleem, met ze 3e zitr er altijd een alleen.. Maar we konden altijd nog onderweg iemand mee nemen. Dus geen groot probleem. Nadat ik de auto had omgebouwt (ik sliep er in, en rees alleen) en schoongemaakt, belde de 2 meiden 15 min voor vertrek af, dat ze de volgende dag met iemand anders mee zouden rijden omdat ze dan met ze 4e waren!!! Nee dat is lekker.
Maar zoals ze hier zeggen.. No worry. Dus ben ik zelf naar Port Agusta gegaan en daar de nacht gebleven omdat ik na de controles die ik die morgen had laten doen (olie filters en security.) een lekke waterpom had, en de nieuwe koelvloeistof 'a $48 zo over de straat zag vloeien. Dus gelijk een afspraak gemaakt bij de garage en een hostel gezocht in de buurt. Daar kwam ik me kamergenoot van Adelait weer tegen en besloten we de volgende dag na de reparaties naar Port Lincon te gaan.
Daar Een camping gezocht en mijn tent voor hem opgezet, bleek ie geen slaapzak te hebben!! Ik had gelukkig nog een laken, dus heeft ie die gebruikt, maar na een nacht van niet slapen en vriezen heb ik gezegt dat als het zo koud is, ie wel in de auto mocht komen!

Na 2 dagen ben ik dan begonnen aan de overtocht van de Nellarbor. Dat is de weg langs de Oceaan waar echt 1200km helemaal niets is. En de 2 langste wegen zijn. De afgelopen dagen heb ik zo'n 300 tot 350 km per dag gereden en veel gezien. De dag van mijn oversteek was het zo boeiend allemaal, en totaal niet moe te krijgen dat ik verder ben geredn dan ik geplant had. We zouden tot de grens van West Australie en South Australie. Maar doordat je 3 verschillende tijdzones hebt (achter in de tijd, zodat je een super lange dag hebt!!) ben ik doorgereden en uiteindelijk een parkeerplaats, net voor schemer (en nadat ik net een Kangaroe had gemist!!)gezocht voor de nacht.
DE volgende morgen al vroeg (half 7, wat moet je anders als je al wakker bent en het is licht!) begonnen aan de '90 mile' road. DE langste rechte weg. Maar doordat er een aantal heuvels/hobbels in de weg zitten kan je dus niet verder dan een paar km vooruit kijken. Maar ooit moet je het gedaan hebben :)

Ongeveer 30 km voor de eerste plaats die we na ruim 1200 km tegen kwamen begoin me accu lampje te knipperen. Ik dacht dat het de koolbostels waren, maar dij de garage bleek ik me poelie te missen. Oeps DAt was de reden dat me dynamo slipte. Dus laten vervangen, en toen kwamen ze er achter dat me moterblok koelvloeistof lekte. NAdat ze dat verder gingen onderzoeken, bleek me hele pakking lek, en absoluut ondenkbaar om naar Darwin (4000 km van Perth) te rijden, en blij mocht zijn in Perth aan te komen.
Na een week van rond trekken door het zuiden van West australie en veel nationaal parken gezien te hebben met kangaroes en emu's die steeds voor je auto proberen te jumpen. Ben ik onderweg ook nog die Ierse en France meiden tegen gekomen, hadden totaal geen lol gehad, en viel heel erg tegen, maar ze schaamde zich rot dat ze zo laat had gebeld. haha!
Eenmaal in Perth aangekomen was ik blij dat ik van die Engelse jongen af was. Begon me steeds meer te ergeren aan wat ie deed, alles zat in plastic zakjes, at chips op brood, 2 minuten noodels, en droge sla uit een zakje. En natuurlijk als ie wakker werd aan de frisdrank beginnen. Geen slaapzak, en altijd lange kleren aan, ondanks dat het op de Nellerbor 43 graden was buiten.
In Perth een hostel uitgezocht die de eerste dag heel erg tegen viel, maar na een paar dagen echt super gezellig werd. En ik stoem toevallig in contact kwam met Yvette, die de eerste week samen met Jaap en Kirstin heeft mee gereden. In de tussentijd heb ik me auto verkocht, omdat ie zo slecht was en heel veel leuke mensen ontmoet.
Op dit moment ben ik op zoek naar een lift naar Broom of Darwin. Hopen dat dat gaat lukken. Zit inmiddels al ruim 1,5 week hier en wil wel weer eens verder.

Nadat ik ruim 1,5 week in Perth was, heb ik iemand met een campervan busje ontmoet die me een lift zou geven tot Exmouth. Dat zou ongeveer 10 dagen duren.
Onderweg gestopt bij rotsen die uit de gront steken en ongeveer een meter hoog zijn, een NP, en gezwommem met Turtels en dolfijnen. Onderweg heel gezellig gehad, en geslapen in tenten. We waren met 2 meiden en 2 andere jongens, Alleen na de eerste dag verliet de eerste ons al omdat ze het toch niet echt zag zitten!! In coral bay nog reef gesnorkeld, en daar hebben ze me ook achtergelaten omdat ze vroegtijdig terug naar Perth gingen omdat er een Cycloon aan kwam, en recht op de kust van Coral bay af, dat als resultaat zou hebben dat het zee niveau 5 meter hoger zou worden. Ofwel alles weg gespoelt zou worden. Gelukkig is de laatste 3 dagen de snelheid van 26 naar 6 km/u veranderd en de richting de laatste 24 uur. Waardoor ie het land op kwam, inplaats langs het land.
Vanaf daar heb de bus genomen naar Broome waar ik ooit eens vaag had afgesproken met een Frans meisje, om een auto te huren en naar Darwin te gaan.. Onderweg hebben we zwaare windstoten gehad, en erg veel regen. Maar je zit veilig in een grote bus. Na 20 uur in de bus, kwam ik aan in Broome en heb een hostel gevonden vlak bij t strand met busjes naar de stad toe.

Nadat ik eerst op zoek ben geweest naar een lift, ging na een aantal dagen de Gibb River Road open (de weg door alle noordelijke Nationaal parken (NP) die de Kimberly's genoemd worden. Hierna heb ik dus besloten om een tour er doorheen te doen. Natuurlijk was alles volgekoekt tot eind april. Op een gegeven moment kwam ik via via er achter dat er nog een andere organisatie was, iets duurder, maar ook langer. Dus geboekt. Na 8 dagen Broome (waar ik lekker bij het zwembad gelegen heb, en echt niets gedaan!!!) vertrok me tour om 7 uur smorgens. Echt ontzettend veel gezien en gedaan, door tunnels in t water gelopen, over rotsen geklommen, gezwommen in natuur pools, Met een helicopter gevlogen over de Bungle Bungles (hele mooie rotsen met allerlij kleuren en lagen),geslapen onder de sterren. Eten gekookt op vuur en kolen, en zelfs brood en cake gebakken op die manier. En af en toe geslapen op stukken waar je de schep en een papier rol mee moest nemen als je nodig moest. Dat is dus echt overleven in het wild. We hadden een ontzettend leuke groep (op een paar personen na dan!!) en echt een geweldige tijd gehad.
Omdat er nog steeds een stukje van de Kimberly's dicht was zijn we nog 2 dagen naar Kakadu geweest. Dat bespaart weer een tour van 400 dollar. Daar hebben we op een dag naar rotsen geklommen en nieuwe art ontdekt. Dus een plaats waar de abbies 2 maandne per jaar zaten als het regentijd was, en alles onder water liep. Daar maakten ze dan beschilderingen op de rotsen. Normaal zijn  die allemaal afgezet, maar omdat dit dus niet touristisch is voelt het alsof je de eerste bent die daar komt. Zo gaaf.
Aan t eind van de tour zijn we met de meeste in het zelfde hostel gaan zitten en zijn we nog uit eten geweest. De laatste dagen hebben we nog bij gepraat en nu gaat de ene na de ander weg......

Natuurlijk ben ik op me weg weer heeeeeeeeel veel bekende tegen gekomen, die je keer op keer weer ziet. Echt zo leuk, sommige heb je maanden niet gezien, en dan staan ze opeens weer voor je. Of zijn weer bekende van nieuwe vrienden van je. Echt zo raar soms.
Op dit moemnt zit ik te twijvelen wat ik moet doen, of me rondje af maken en terug naar de Oostkust gaan, of dat lekker overslaan (is niets te zien of te doen, en is een bus rid van 34 uur!) Heb geprobeert werk te krijgen bij roadhouses of grote farms. Maar op dit moment is er nog niet voldoende toeristen, dus ook nog geen werk. In 2 of 3 weken moest ik terug bellen. Jah, dan is t te laat :-)  Dus ik denk dat ik zeer binnekort een bus naar Alice Springs pak (het middelpunt van Australie) en via een vriend van iemand die ik in Adelait heb ontmoet hoorde ik dat daar wel werk te krijgen is. En anders ga ik een tour doen naar Adelaite, waar ik weer voor de keuze sta....wat ga ik doen.
Bij mij weet je het in Australie nooit zeker!!!!

Na 2 weken van regen en koud weer, gaat het eindelijk terug richting de lente/ zomer in Nederland. En dat kan ik hier goed merken. Het wordt steeds kouder, en veel regen!! Maar ik ben dus vanuit Darwin (waar ik nog niet wist wat of ik precies zou doen, of terug naar de oostkust of naar het midden.) opzoek gegaan naar de goedkoopste weg om weg te gaan en dacht dat dat de bus zou zijn. De bus was echter 15 dollar duurder dan een 3 daagse tour. Waarbij dus 3 dagen accomodatie en eten inbegrepen zat, dus dat was niet zo moeilijk, (ben uiteindelijk toch nog steeds een nederlander!)Ik ben dus met een tour naar Alice springs gegaan. Weer langs Katherine Gorge waar ik met de eerste tour ook al was geweest. De volgende dag zijn we naar Devels Marbles gereden. Grote ronde rotsen waar de Cattle's vroeger ruste omdat dat een van de weinig plekker in de woestijn is waar een beetje schaduw was, maar omdat er andere planten groeiden die het vee at, en maag problemen veroorzaakte waardoor er dus grote hoeveelheden stierven. Vandaar de naam. Verder nog in hotpools gezwommen en wandeltochten gemaakt.

We hadden een groep van 12 en een bus voor 45 personen, dus plaatsen genoeg, vandaar dat het zo veel goedkoper was nu, om de bus vol te krijgen dat uiteindelijk niet gelukt is!! Dus hebben we sinasapel races gehouden van achter in de bus, en dan...hup.. op de rem, en kijken welke groep er als eerste was. Ook hebben we nog gebowlt in de gangpaden met flessen water...
Na 3 dagen onderweg in Alice Springs aangekomen, waar ik 5 dagen ben geweest voordat me volgende tour naar "the rock" zou beginnen. We zijn begonnen met 21 personen in een busje voor 22. De eerste dag naar Kings Kanion waar we na een korte wandeling naar het kamp gingen omdat het om 6 uur al donker was. De volgende morgen vroeg op, wat tegenvalt als het nog maar 5 graden is. We sliepen weer net als eerst in swags, en zolang je in je warme slaapzak ligt gaat het wel, alleen je neus is koud!!
Na zonsopgang hebben we daar een hike van 12 km gemaakt. waardoor er al weer een groot gedeelte van de morgen weg was. De rest van de dag door gereden naar Ayres Rock, waar we net voor de zons onderdag aankwamen. Onderweg MT Corner nog bezocht. De volgende morgen al vroeg op (5 uur!!) en op weg om de ongeloofelijk kleuren van de rock te zien in de opkomende zon. Hier heb ik namelijk ook een foto gemaakt met een kleuren filter, echt ongeloofelijk!!

Om 8 uur smorgen heb ik toen ook een van de laatste wensen in Australie gedaan, het beklimmen van de rock! Ondanks dat ze zeggen dat ze het liever niet hebben dat je het doet (omdat er al zoveel mensen zijn over leden tijdens het beklimmen) heb ik het toch gedaan. Na 45 minuten van klimmen en alle energie te gebruiken die ik had (is echt heel erg stijl en dus vrij zwaar) op de top aangekomen. In de midden van de dessert. Zo ongeloofelijk. Na een uur daar gezeten te hebben ben ik terug naar beneden gegaan. Gelukkig hadden we de steun van een 8 tal andere om door te zetten, en het advies om met hele kleine stapjes naar beneden te gaan. Er zijn er zelfs een aantal op de kont al zittend naar beneden gegaan, omdat het te steil was.
De eind van de middag na lunch en een bezoek aan het cultere centere waar we nog met abbies gesproken hebben en vele informatie gehad te hebben zijn we naar de Olgas geweest. En ook hier weer een toch van 8 km gemaakt. En ik was al zo moe!! En dat had dan ook het resultaat dat ik er om half 10 s'avonds als eerste in lag!

De 4e dag zijn we opgeslitst en zijn we met 5 doorgegaan naar Cober Pedy waar de meeste mensen onder de grond leven omdat het anders te warm (50 gr) of te koud (-10 gr) is. En onder de grond is het altijd rond de 24 graden. Omdat het grootste percentage van de opals in de hele wereld (85%) uit Cober pedy komt, hebben ze dus vele gaten in de hills. En dus makkelijk om er in te leven. De volgende dag ook nog daar gebelevn en eind van de middag naar een groot lake gerden, het grootste zout meer van Australie. Waar ik de volgende morgen overheen gevlogen heb met een 8 persoons vliegtuigje. Erg speciaal, omdat het is of je over de sneeuw vliegt.
De rest van de dagen zijn we nog naar de Flinders Rangers geweest en wat andere plaatsten. In de flinders nog een berg van 941 meter beklommen, maar het weer was zo slecht dat je niet echt veel kon zien, helaas.

Eenmaal in Adelaite aangekomen regende het. En de volgende dag... je raad het al, regen, en dat op zondag, dan is er al niets te doen. Dus de eigenaar heeft zijn dvd speler gehaald en hebben totaal 10 dvd's zitten kijken. De maandag er na was een publieke holyday in SA. Dus was weer alles dicht. En omdat het nog steeds regende heb ik maar besloten om eindelijk naar Kangeroe Ieland te gaan. Ja, ik weet het ik klink een beetje tour ziek! De ene na de andere. Dus dinsdag middag werd ik opgehaald met een kleine jeep en ben ik 2,5 dag op stap geweest met 3 andere jongens. De eerste tour waar ik niet de jongste male, of enige jongen was!!! We hebben wijn makers bezocht, en zee leeuwen gezien. Verder pingwings en de laatse dag hebben we ook nog quads gereden en ge-zandboard. Erg gaaf!
Terug in adelaite (je raad het al) REGEN. Dus gelukkig had ik de volgende dag me trein terug naar Alice Springs, waar ik op dit moment nog steeds zit.  De cattle stations is nog steeds niet gelukt om te werken, dus ben bezig een lift naar de oostkust terug te vinden. Had er een voor vanmorgen, maar ze belde om 9 uur op, dat ze nog niet ging. Heb inmiddels een andere gevonden voor morgen ochtend, hopen dat die dan wel doorgaat!!

Ik was gebleven in Alice springs waar ik een groot pakket naar huis heb gestuurd, wat of daar inzit, dat weet niemand behalve ik!!! Opzoek naar een lift, en gelijk de eerste dag een lift gevonden voor 2 dagen later. Belt ze op 20 min voorde tijd dat we zouden vertrekken, dat ze toch niet gaat! Ze kon misschien werk krijgen. Dus later krijg ik een SMS van haar, dat ze iemand anders wist die wel naar Cairns zou gaan, dus afgesproken met hem, en uiteindelijk eenafspaak voor de volgend dag gemaakt. Omdat het hostel waar ik zat, volgeboekt was, en ik dus vanplan was daar weg te gaan, moest ik verhuizen naar een Motel. Een 2 persoons bed, eigen keuken en badkamer, en dat voorde zelfde $16 per nacht!! Haha had ik het ff goed voormekaar. Een geluk bij een ongeluk noemen ze dat.
De volgende morgen na boodschappen doen dus met de 2 Israelische jongens in de auto gestapt en opweg naar de oostkust. Ongeveer 40 km voor waar we zouden stoppen (bij een roadhouse) hield de auto er mee op. Na 3o km per uur verder gereden te hebben met alarmlichten aan, en met stoppen en hikken toch aangekomen daar. In het donker hebben ze met 2 andere mannen naar de moter staan te kijken. Maar het koste 3 dollar per km om hem naar een garage te slepen. En de dichtst bijzijnde was of 418 km terug, of 682 km verder op!!!!
Tja wat doe je dan, precies! bedank ze en boek een bus, het is tenslotte niet jouw auto.
Dus de volgende morgen een bus geboekt, maar die kwam pas 17 uur later, ergens midden in de nacht. Dus na 2 uur wachten op een hekje was er een echtpaar met een campervan die daar al een uurtje stond, en raakte in gesprek of alles goed was met me, en ik vertelde dus dat ik naar de oostkust wou, en vroeg (super brutaal, en iets dat ik gewoonlijk nooit zou doen!) of ik niet met ze mee kon rijden. Moest ik maar aan der man vragen. Zo gezegt zo gedaan, natuurlijk geen probleem, het zijn ozzies! Dus met hun mee gereden tot ergens in de buch, waar we aan de kant van de weg een weggetje vonden en daar bleven we ergens overnachten. was ik blij dat ik me eigen tent nog had. De volgend emorgen hebben ze me in Mount Isa afgezet. Ongeveer halver wegen me rit. Vanaf daar heb ik voor de volgende morgen 7 uur, een bus direct naar de oostkust en om vrienden te bezoeken gelijk terug naar.. Bowen.. Om eventueel ook nog wat te werken.
Daar kwam ik s'avonds tegen 10 uur aan, en klopte op de deur van Kate en Andy, de 2 eigenaren van het hostel waar ik eerder al 1,5 maand had doorgebracht. Die dacht dus weer een zeurderige backpacker. Toen Andy de deur opendeed stond ie met zijn mond open en... "sebastiaan wat doe jij hier?!" Dus na een uurtje bij praten en wat biertjes mocht ik op de bank slapen in de tv kamer, omdat alles natuurlijk volgeboekt was. Maar de fun zou er af zijn als ik eerst op zou bellen of ze plaats hadden! Dus weer een 2 persoons bed/bank voor me zelf. Na een week doorgebracht te hebben daar heb ik toch maar besloten dat ik het werken voor in Nederland laat, en ik nu geniet van
het reizen.

Dus ik heb een bus reis naar Prosepine (dichtstbijzijnde vliegveld) en van daar een flucht naar Sydney, waar ik de volgende dag Australie zou verlaten. Ja, genoeg gezien van Australie, maar nog geen tijd om naar huis te vliegen.
Tijd om vanaf het strand, (wat ik in bowen ieder dag, ondanks dat het winter was, deed) Opweg naar de sneeuw.
Dus op dit moment zit in in Nieuw Zeeland waar ik alleen het zuid eiland rond reis vanwege de tijd. 
Wel staat gepland om 3 of 4 dagen  te gaan snowborden!! Jaja, ga het eindelijk proberen. Veder wil ik walvissen zien, jetboot varen en op een gletser lopen.
Ik heb totaal 27 dagen in Nieuw Zeeland, en vlieg dan terug naar Sydney voor een aantal dagen. Daarvandaan vlieg ik naar Bankok voor een paar dagen en dan vlieg ik terug naar ....DE ZOMER... Ja mensen, na ruim 10 maanden van reizen en missen van jullie allemaal kom ik terug naar Nederland. Me laatse mail zal ik vanaf thuis sturen met de laatste verhalen om jullie bokken compleet te maken (of is het mijn boek!?!) In ieder geval bedankt voor het lezen van me avonturen en tot heel snel.

Nieuw Zeeland

In Christchurch aangekomen was ik folders aan het bekijken over bus reizen, maar dat vond ik dsu helemaal niets en er zat een andere jongen tegenover me,het zelfde te doen. We keken toevallig op het zelfde moment op, en zo van "dit gaat het niet worden" Dsu heb ik samen met hem (Richard) een auto gehuurd voor 22 dagen. We wouden natuurlijk de goedkoopste hebben, maar dat hebben we ook geweten. Een bruine Hyundai zonder lak op de auto, geen stuurbekrachtiging en een lekkende achterklep, waardoor alles zijknat is als het sneeuwt of regent! Veder deed de radio het niet de tape stotterde en maar 1 van de 2 krakende speakers werkte! S'nachts verblijven we in Hostels, waar het lekker warm is, omdat het echt zo koud is hier. Veder is het weer helaas niet zo goed dat je veel wandelingen kan maken, (het regent de meeste van de dagen, maar dat betekend dat er sneeuw is op de bergen!) waar we op gehoopt hadden.

De eerste week ben ik op een boot geweest voor een halve dag en hebben we walvissen gespot. Na een lange dagwandeling in Abel Tasman NP zijn we met een jetboot water taxi terug gegaan naar het vaste land. We moesten tot onze knieen door het ijskoude zee water, maar het goede was dat we in de boot konden blijven zitten toen we het land op gingen. Hij werd namelijk opgetakeld en achter de tractor over de weg, met ons in de boot!!! 3 dagen later, na veel regen hebben we in de westkust nog een gletser beklommen. Met ijzers onder en een pick in me hand, over de ijsschotsen gelopen, door tunnels en langs wanden van ijs. Ijs is namelijk blauw, en is echt een hele rare gewaarwoording. Nadat we het hele zuiden hadden gezien, maar het weer te slecht was om veel te doen zijn we eindelijk naar wannaka gegaan om te gaan snowborden!

Ik had een beginners pakket genomen, met huur van bord en schoenen, 4 lessen en liftpas voor 3 dagen genomen. S'morgens moesten we eerst kijken of sneeuwkettingen nodig hadden, dit was alleen nodig in de morgen. Daar komt bij dat het 30 dollar per dag kost om ze te huren, dat is duurder dan de auto per dag kost. Dus besloten om gewoon op te rijden en dan wel te zien. Onderaan de berg is een klein parkeer terein, dus auto neer gezet, en een lift naar boven gezocht. De weg verder is dus nog ruim 10 km, en ik dacht dat het alleen 1 km was!! Maar goed, de weg was erg ijzelig, dus blij dat we het niet zelf gereden hadden! Na het krijgen van een bord, schoenen en armbeschremers, en had al een broek gehuurd, muts, handschoenen en sokken gekocht. Dus was er helemaal klaar voor.
Om half 11 de eerste les, met vallen en opstaan, (ja ben echt wel; gevallen, en me kont en knieen zijn dus ook blauw geweest!!)en een beetje je bord onder de knie krijgen. Om half 2 weer 2 uur les, en nu bochtjes maken. Een kant ging goed, de andere kant was hopeloos.
Nadat we om 4 uur weer een lift naar beneden hadden gevonden, en we in de auto zaten, draaide ik de sleutel om, zonder resultaat!!! Ja, de lichten stonden dus nog aan, en we hadden een lege accu. Dus iemand met startkabels gevonden en 10 min later waren we weer op onze weg.

De 2e dag het zelfde gedaan, de auto onderaan gezet, ook al was er geen ijzel, maar je moest ze wel bij je hebben, en je weet nooit, of er halve wege de dag sneeuw valt, en dan sta je daar, met je auto!!
Dus onze 3e les, en een nieuwe groep. Na eerst op de beginners helling, en gelijk de 2e ronde met de 4 stoel groeps lift op naar de grote piste. Hier langzaam naar beneden. Na 2 keer, zat ons uur er al op, en na de lunch, en het verkrijgen van een nieuw snowbord, omdat ik me voeten steeds kon draaien, en na dat ik het zelf 2x gerepareed had, (en er dus achterkwam dat er 4 inplaats van 3 schroeven in moesten zitten, en 1 van de schroeven was eigenlijk ook nog te kort!!) kreeg ik dus een nieuwe. Me oude bord, en nieuwe bindingen er op (omdat ze voor mij schoenen geen anders bord konden vinden)

Na 8x op de piste geweest te zijn deze namiddag, gaat het heel goed, ik kan bijde zijden vuuruit en achteruit, draaien, springen, alleen allemaal nog niet erg hard. Voor je gevoel gaat het snel, maar als je de andere om je heen ziet.......!!
Me 4e les ging beter, en kan rondjes van 360 graden draaien. Geleers met je knieen te sturen enz. Maar omdat de sneeuw zo ijzig werd hebben we besloten te vertrekken, en naar "the party town" te gaan. Toevallig was het ook nog eens een festifal weekend, dus alle hostels zaten vol. Hebben we geboekt op een camping, ijs koud, maar we zaten toch in de stad.
Na 3 dagen zijn we richting Christchurch gegaan, en gestopt bij Mt Hut. Hier wouden we de laatste x skieen voor we terug gingen. Was vandaag na 3 dagen dicht geweest te zijn weer open. Maar het was zo bewolkt dat je niet veel meer zag dan 10 meter. De volgende morgen vroeg op, bleek dat de piste op 'hold' stond, en moesten we wachten tot 9 uur. Toen hoorde we dat ie de rest van de dag gesloten was vanwege de harde wind.De volgende morgen weer, rich keek, en weer hold tot 9 uur. Toen zeiden ze dat ie open zou zijn vanaf half 10 alleen wel met harde wind, en sneeuwstormen!! De spullen hadden we toch al gehuurd, dus ....gaan met die banaan!!....
En daar stond ik weer op de piste. ff oefenen en het ging wel lekker.
We hebben les gehad van een fransman uit het hostel, die ons wat nieuwe techniek heeft bijgeleerd, wat totaal tegen de andere les in gaat, was wel leuk.

Inmiddels zit ik weer in Chrischurch, en ga morgen middag om 3 uur met het vliegtuig terug naar sydney voor 4 dagen en dan 3 dagen Bankok. Dat betekend dat ik in 8 dagen terug ben :-) Tijd vliegt.

Tot hier waren mijn reisverslagen in Australie & Nieuw Zeeland.
Hierna ben ik nog naar Bankok geweest waar ik echt in een 5 sterren hotel heb geslapen en als koning behandeld werd,. Moet zeggen dat dat heel wat anders was dan de afgelopen 10 maanden in hostels hostelen. Een erg prettige afsluiting van mijn tour.

Sebastiaan.

Lekkervaag
Tijd voor ontspanning? Kijk eens op lekkervaag.nl
lekkervaag.nl
 
Toktokcity
Oud barnevelds archief bestaande sinds 2004
toktokcity.nl
 
Sebto Technische Oplossingen
Voor al uw hosting, ontwerp en onderhoud aan websites en installaties.
sebto.nl
 
Veller Barneveld
Nieuws over de nieuw te bouwen wijk Veller in Barneveld zuid
vellerbarneveld.nl
 
EuroClix

 

© Sebto Technische Oplossingen • 2004 - 2019